محسن علیه السلام،سلام

وارث نآمده اهل البیت، مقتول غفلت بشر، سلام!
سلام شهید جهل، شهید نفاق، شهید کبر، سلام!
نطفه ی حقیقتی که ذبح حاکمیت نابحق گشت، غنچه ای که ریشه اش در سقیفه خشکید،
سلام آنگاه که مادرت شبانه تدفین شد. سلام آنگاه که پدرت به سجده گاه، فرقش شکافت.
سلام آنگاه که برادرت حسن مجتبی (ع) در حریم امن ناامن اش، مسموم گشت. سلام آنگاه که حسین(ع) دیگر برادرت، تشنه در کربلا مثله شد...
سلام صبوری زینب(س)، سلام اسارت سجاد(ع)، سلام سرآغاز شهادت ولایت...

سلام "غربت غیبت"

که فلسفه غیبت از زمانی شکل گرفت که مادرت میان در و دیوار ناله سر داد که"فضه مرا دریاب"
تو اولین قربانی نفسانیت مسلمان نمایانی، اولین بغض فرو خورده تاریخ، اولین درد مظلومیت تشیع ...

علی (ع) آن هنگام که تو شهید شدی"غدیر" را فراموش شده یافت و ۲۵ سال سکوت کرد. فاطمه (س) را شهادت تو گواه بود تا بیت الاحزان را برپا کند. حسن (ع) را شهادت تو آموخت که قاتل هم خانه گران اش نیاید. حسین (ع) تشنگی را در شهادت تو چشید.

آتشی که بر در خانه ات برافروخته شد، در کربلا خیمه ها را سوزاند. مسماری که سینه ی بانوی دو عالم را شکافت، تیغ تیزی شد که گلوی حسین(ع) را نشانه رفت. سیلی که بروی دخت پیامبر(ص) نواخته شد، زنجیر را بر گردن خاندان رسول الله در خرابه های شام افکند...

آه، به خدا که کربلا از پر پر شدن غنچه ی وجودت آغاز گشت.

آخرین دردانه ی یاس کبود، اشک بعد از تو جاری شد. مصیبت بالا گرفت و درد سهم حق و حقیقت گشت.

امروز اگر مهدی (عج) تنهاست، مبداش به شهادت تو بر می گردد.روزی که دنائت در نقاب اسلام مصلحتی تازیانه بر پهلوی فاطمه زهرا زد و وجدان، پرده عصیان بر چهره گرفت.شد بر دین و مسلمانی آنچه نباید...

عموی شهید تشیع، محسن علیه السلام، سلام و بعد، به همین زودی، خداحافظ.

شرمگینی انسان را به خدایت برسان.

/ 0 نظر / 42 بازدید